^ Back to Top

ASM.Channel TV.Online 24 Hrs.

FaceBook สถาบันส่งเสริมการศึกษาและวิจัยเกี่ยวกับอิสลาม

facebook likebox joomla module

มีผู้เยี่ยมชมอยู่ขณะนี้ทั้งหมด

We have 71 guests and no members online

สถิติผู้เข้าเยี่ยมชม

7558691
Today
Yesterday
This Week
This Month
All days
4623
6150
24282
123773
7558691

19-12-2018 เวลา 16 : 47

หมวดหมู่วีดีโอ l Categories VDO.

แผงผังเว๊บไซต์ l Sitemap Menu

หน้าแรก l Home islamicstudiesth.com

ลักษณะบุคคลที่คัมภีร์อัลกุรอานได้อุปมาตัวเขา“เหมือนดั่งสุนัขบ้า”

ลักษณะบุคคลที่คัมภีร์อัลกุรอานได้อุปมาตัวเขา“เหมือนดั่งสุนัขบ้า”

     ความลุ่มหลงวัตถุและความพยายามอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งตำแหน่ง ชื่อเสียงและลาภยศสรรเสริญทางโลกนี้ เป็นหนึ่งในลักษณะที่พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสูงส่งได้ทรงตำหนิประณามไว้ในคัมภีร์อัลกุรอาน พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสูงส่งทรงตรัสว่า :

 وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ

“และจงอ่านให้พวกเขาฟังซึ่งข่าวของผู้ที่เราได้ให้โองการทั้งหลายของเราแก่เขา แล้วเขาได้ถอนตัวออกจากมัน แล้วชัยฏอน (มาร) ก็ติดตามเขา ดังนั้นเขาจึงอยู่ในหมู่ผู้หลงผิด  

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَٰكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ذَّٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ

และหากเราประสงค์แล้ว แน่นอนเราก็ยกเขาให้สูงส่งขึ้นด้วยโองการเหล่านั้น แต่ทว่าเขามั่นคงอยู่กับโลก และปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของตน ดังนั้นอุปมาของเขา จึงอุปไมยได้ดั่งสุนัข หากเจ้าขับไล่มัน มันก็จะหอบแลบลิ้นห้อยลง และหากเจ้าปล่อยมัน มันก็จะหอบแลบลิ้นห้อยลง นั่นแหละคืออุปมากลุ่มชนที่ปฏิเสธโองการทั้งหลายของเรา ดังนั้นจงเล่าเรื่องราวเหล่านั้นเถิด เพื่อว่าพวกเขาจะได้ใคร่ครวญ

 سَاءَ مَثَلًا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَأَنفُسَهُمْ كَانُوا يَظْلِمُونَ

ช่างเป็นตัวอย่างที่เลวร้ายยิ่ง กลุ่มชนที่ปฏิเสธบรรดาโองการของเรา และกับตัวของพวกเขานั่นเองที่พวกเขาอธรรม” (1)

      นี่คืออุปมาอุปมัยเกี่ยวกับปราชญ์ (ผู้รู้) ผู้หนึ่งซึ่งในช่วงแรกทีเดียวนั้นเขาอยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา (มุอ์มิน) และเป็นผู้ถือโองการและศาสตร์ต่างๆ ของพระผู้เป็นเจ้า และปฏิบัติตามมันอย่างเคร่งครัด ถึงขั้นที่ไม่มีใครจะคาดคิดว่าวันหนึ่งเขาจะกลายเป็นผู้หันเหและเบี่ยงเบน แต่ในที่สุดความลุ่มหลงในวัตถุและการปฏิบัติตามอารมณ์ใคร่ได้ฉุดกระชากเขาลงสู่ความตกต่ำ จนทำให้เขาเข้าอยู่ในหมู่ผู้หลงผิดและกลายเป็นพลพรรคของมาร (ชัยฏอน) พระผู้เป็นเจ้าทรงเปรียบเปรยบุคคลผู้นี้กับสุนัขบ้า เนื่องด้วยผลของอาการป่วยเป็นบ้าทำให้มันตกอยู่ในสภาพของความกระหายจอมปลอมที่ไม่รู้จักอิ่ม มันจะอ้าปากและแลบลิ้นอยู่ตลอดเวลา

      คำว่า "ละฮ์ซุน" หมายถึง การแลบลิ้นออกมาจากปาก และคำว่า "ลาฮิซ" นั้นจะให้เรียกสุนัขที่แลบลิ้นของมันออกมาจากปากอย่างไม่มีเหตุผล สุนัขโดยทั่วไปจะแลบลิ้นของมันออกมาจากปากเมื่อมันเกิดความกระหายน้ำหรือเมื่อมีอันตรายใดมาประสบกับมัน กล่าวคือพฤติกรรมที่น่าเกลียดของสัตว์นี้ตามรูปการแล้วจะเกิดขึ้นโดยมีเหตุผล แต่สุนัขบ้าจะแลบลิ้นของมันออกมาจากปากโดยปราศจากเหตุผลใดๆ ลักษณะที่คล้ายกันในอุปมานี้คือ "อาการกระหายจอมปลอม" และ "ความไร้เหตุผลของการกระทำ” และ “พฤติกรรมที่น่าเกลียด" กล่าวคือ บุคคลลักษณะเช่นนี้ด้วยผลของการบูชาอารมณ์ใฝ่ต่ำที่รุนแรงและการจมปักอยู่กับความสุขในโลกแห่วัตถุ ทำให้สภาพของความกระหายจอมปลอมที่ไม่รู้จักอิ่มเอมและไร้ขอบเขตจำกัดเกิดขึ้นกับตัวเขา ทำให้เขามุ่งไขว่คว้าเพื่อสนองตอบความต้องการทางวัตถุอยู่ตลอดเวลา จนกลายเป็นผู้ที่มีความป่วยไข้ทางจิตประหนึ่งดั่ง “สุนัขบ้า” ที่คอยอ้าปากเพื่อที่จะกลืนกินซากสัตว์และศพของโลก หมายถึง ทรัพย์สิน เงินทอง ลาภยศสรรเสริญและอำนาจ ไม่ว่าเขาจะได้รับทรัพย์สินเงินทองมามากมายเพียงใด หรือมีตำแหน่งสูงส่งเพียงใด เขาก็จะไม่รู้สึกพอเพียง

      เช่นเดียวกันไม่ต้องสงสัยเลยว่า ความโลภหลงและความมักมากต่อทรัพย์สิน เงินทอง ตำแหน่ง ชื่อเสียงและอำนาจนั้น จะเป็นอันตรายอย่างมากสำหรับมนุษย์ ซึ่งหากมันไม่ได้เข้ามาอยู่ภายใต้การควบคุมของสติปัญญาและบทบัญญัติของศาสนาแล้ว มันจะก่อให้เกิดลักษณะนิสัยของสัตว์ร้ายขึ้นในตัวเขา ในเรื่องนี้ท่านอิมามซอดิก (อ.) ได้กล่าวว่า :

 مَثَل الدُّنْیا کَمَثَلِ ماءِ الْبَحْرِ کُلَّما شَرِبَ مِنْهُ الْعطْشانُ ازْدادَ عَطَشاً حَتّی یَقْتُلَه

“อุปมา (ความลุ่มหลงชีวิตใน) โลกนี้ อุปไมยได้ดั่งน้ำทะเล ไม่ว่าผู้กระหายจะดื่มกินมันสักเท่าใด รังแต่จะเพิ่มความกระหาย จนกระทั่งมันจะคร่าชีวิตเขา”

       เช่นเดียวกันนี้ ท่านอิมามบากิร (อ.) ได้กล่าวว่า :

 مَثَلُ الْحَریصِ عَلَی الدُّنْیا کَمَثَلِ دُودَةِ الْقَزِّ، کُلَّمَا ازْدادَتْ عَلی نَفْسِها لفّاً کانَ اءَبْعَدَ لَها مِنَ الْخُرُوجِ حَتّی تَموُتَ غَمّاً

“อุปมาผู้ที่ลุ่มหลงดุนยา (โลก) นั้น อุปไมยได้ดั่งตัวดักแด้ ไม่ว่ามันจะเพิ่มเส้นใยบนตัวมันมากเท่าใด โอกาสสำหรับมันที่จะรอดออกมาก็จะยิ่งห่างมากขึ้น จนกระทั่งมันจะตายลงด้วยความเศร้าโศก”


แหล่งที่มา :

(1) กุรอานบทอัลอะอ์รอฟ โองการที่ 175-177

(2) อุซูลุลกาฟี, เชคกุลัยนี, เล่มที่ 1, หน้าที่ 136

* ฮุเซน ญันนาตี, “สี่สิบอุปมาอุปมัยจากคัมภีร์อัลกุรอาน” หน้าที่ 29


แปลและเรียบเรียงโดย : เชคมุฮัมมัดนาอีม ประดับญาติ

ศูนย์สารสนเทศอิสลาม สถาบันส่งเสริมการศึกษาและวิจัยเกี่ยวกับอิสลาม

ข่าวที่มีผู้อ่านมากที่สุด l Top 10 News.

บทความที่มีผู้อ่านมากที่สุด l Top 10 Articles